Zabiega Tadeusz

Tadeusz Zabiega urodził się 22 lipca 1897r. w Sądowej Wiszni, w powiecie Mościckim w woj. Lwowskim. Był synem Apoloniusza i Wandy z Zajączkowskich. Wraz z rodzicami zajmował się uprawą roli. Szkołę powszechną ukończył w rodzinnej miejscowości. Dalszą naukę kontynuował w gimnazjum w Samborze. Świadectwo maturalne uzyskał w nowej szkole w Morawskiej Ostrawie, w roku 1915. W okresie pierwszej wojny światowej pracował zawodowo. Po jej zakończeniu, podjął studia na Wydziale Lekarskim Uniwersytecie Jana Kazimierza. Dyplom lekarski z tytułem doktora wszech nauk medycznych, uzyskał w dniu 4 lipca 1925r.W okresie studiów pracował w Państwowym Zakładzie Higieny we Lwowie. Po odbyciu praktyki,  w szpitalu powszechnym we Lwowie, ukończył w Warszawie kurs dla lekarzy powiatowych. W roku 1927 podjął pracę na stanowisku lekarza powiatowego w starostwie Turka. Po roku podobne stanowisko objął w starostwie Dolina nad Stryjem w województwie stanisławowskim. Pozostał tam do wybuch II wojny światowej.

 W czasie okupacji, poza dotychczasowymi obowiązkami, pracował dodatkowo jako lekarz w Politechnice Lwowskiej, był kierownikiem stacji sanitarnej, a od marca 1943r. lekarzem kolejowym. Pod koniec tego roku przeniósł się do Zakroczyna nad Dunajcem. Utrzymywał się tam jako lekarz wolnopraktykujący. Pod koniec 1944r. został zatrudniony w charakterze lekarza, sprawującego opiekę nad ludźmi zatrudnionymi przy budowie fortyfikacji w Czechowie.

W okresie wyzwolenia ziem polskich, Tadeusz Zabiega wraz z żoną Janiną z domu Artymowską i dziećmi. Posuwał się w ślad za frontem na zachód. Na Śląsk przybył w 1945r. Ówczesne władze województwa śląsko – dąbrowskiego skierowały go na teren powiatu kozielskiego, z zadaniem zorganizowania służby zdrowia. Do Koźla przybył w dniu 15 maja 1945r., jako pierwszy polski lekarz.

Wykorzystując swoje doświadczenie zawodowe i administracyjne rozpoczął organizowanie placówek lecznictwa w całym powiecie. Zabezpieczał istniejące punkty sanitarne i szpitale. Gromadził pozostawiony tu sprzęt medyczny. Jednocześnie przystąpił do leczenia setek chorych na tyfus i czerwonkę, w prowizorycznych barakach, znajdujących się przy budynku szpitalnym w Koźlu. Szpital zajmowało wojsko radzieckie.

Mając do dyspozycji nieliczny personel, podjął także działania profilaktyczne wśród rzeszy repatriantów, przemieszczających się z krajów zachodnich na wschód przybywających tu emigrantów ze wschodu. Umieszczono ich w punkcie repatrianckim w Koźlu na kwarantannie. Dr. T. Zabiega zorganizował kolumnę sanitarną, złożoną z przyuczonych dezynfektorów i kontrolerów sanitarnych. Przemierzali oni pieszo cały powiat, prowadząc działania rozpoznawcze i profilaktyczne wśród ludności.

W połowie 1945r. wojsko radzieckie opuściło szpital kozielski, co pozwoliło uruchomić stałą placówkę. Nieco później zostały otworzone szpitale w Kędzierzynie i Sławięcicach.

T. Zabiega będąc lekarzem powiatowym pomimo rozlicznych obowiązków administracyjnych i organizacyjnych, pełnił funkcję inspektora sanitarnego, pracował jako lekarz szkolny i szpitalny. W późniejszym okresie współorganizował Pogotowie Ratunkowe, Stację Sanitarno – Epidemiologiczną, Oddział Chorób Zakaźnych który sam prowadził. Dopiero w połowie lat sześćdziesiątych, po przejściu na emeryturę, mógł przekazać swoje obowiązki wykształconej u jego boku kadrze lekarskiej. Jednak także wówczas pracował ,w niepełnym wymiarze, w kolejowej Przechodni Lekarskiej. Świadczył też usługi sądowo – lekarskie dla Prokuratury Rejonowej.

Poza dużymi osiągnięciami T. Zabiegi w zakresie organizacji służby zdrowia powiatu kozielskiego, na uwagę zasługuje jego działalność na polu kultury. Już w pierwszym miesiącu po wyzwoleniu organizował kursy języka polskiego, współprowadził kluby sportowe, amatorskie zespoły teatralne, wieczorki recytatorskie.

Dr. T. Zabiega obdarzony talentem muzycznym, grający na skrzypcach, wraz z przyjaciółmi stworzył orkiestrą symfoniczną. Uświetniła ona uroczystości kościelne i państwowe. Lekarz ten po latach, stał się wśród mieszkańców Koźla symbolem patriotyzmu lokalnego. Swe poświęcenia życie zakończył  w dniu 10 listopada 1975r.