Łopiński Marian

Marian Łopiński urodził się 10 listopada 1911 roku w Berlinie, w rodzinie polskiego emigranta Władysława i Wiktorii. Po powrocie rodziny Łopińskich do odrodzonej Polski, ukończył szkołę powszechną i średnią. W roku 1925 M. Łopiński wstąpił do Związku Harcerstwa Polskiego. Przez cztery lata pełnił w nim funkcję drużynowego w stopniu instruktora podharcmistrza. W roku 1932 został powołany do służby wojskowej w Szkole Podchorążych Rezerwy Lotnictwa w Dęblinie. Ukończył ją w stopniu kaprala podchorążego. W latach 1935 – 1937 odbył kilka ćwiczeń wojskowych w Ławicy pod Poznaniem, po których awansował do stopnia plutonowego podchorążego. Od 1937 roku M. Łopiński pracował w Państwowych Zakładach Lotniczych w Mielcu, w charakterze mistrza budowy i wykończenia kadłubów samolotów.

Podczas kampanii wrześniowej w 1939r. walczył w 32 eskadrze lotniczej 3 pułku lotniczego, jako strzelec pokładowych samolotów bombowych „Karaś”. W dniu 7 października powrócił do Mielca. W roku 1940 pracował jako robotnik w Zakładach Lotniczych, przemianowanych przez Niemców na Heinkeflugzeugwerke. Po kilku miesiącach otworzył własny warsztat blacharsko – instalacyjny. Prowadził go do 6 sierpnia 1944r. Po wyzwoleniu Mielca wstąpił do Wojska Polskiego. Wcielony został do 14 pp 6 dywizji piechoty I Armii Wojska Polskiego. Z jednostką tą przeszedł szlak bojowy od prawobrzeżnej Warszawy do Kołobrzegu. Pełnił funkcję dowódcy plutonu. W dniu 11marca w walkach pod Kołobrzegiem został ranny w nogę. Po dokonanej amputacji nogi został zdemobilizowany.

W sierpniu 1945 roku osiedlił się w Otmuchowie, pow. Grodków. Rozpoczął tam ożywioną działalność społeczno – polityczną. Był współorganizatorem Związku Osadników Wojskowych, obejmującym swą działalnością powiat grodkowski. Sprawował w nim funkcję prezesa. Wchodził też w skład Zarządu Wojewódzkiego Związku Osadników Wojskowych w Opolu oraz w skład Prezydium Zarządu Głównego ZOW w Warszawie.

W sierpniu 1949 roku Marian Łopiński przyjechało Kędzierzyna. Podjął tu prace w Spółdzielni Inwalidów, na stanowisku wiceprezesa. W maju 1950  roku przeniósł się do pracy w Zakładach Azotowych. W pierwszych wyborach do Rady Zakładowej został wybrany do plenum RZ. Pełnił w nim funkcję sekretarza. W kolejnych kadencjach pełnił funkcje przewodniczącego komisji socjalno – ubezpieczeniowej. Przez kilka lat pełnił funkcję księgowego i kierownika pracowniczej kasy zapomogowo – pożyczkowej. W roku 1962 współorganizował  w Azotach, Klub Honorowych Krwiodawców. Do 1975 roku był jego przewodniczącym. M. Łopiński współorganizował też Związek Inwalidów Wojennych. Przez wiele lat był jego przewodniczącym. W roku 1975 przeszedł na emeryturę. Nadal pracował społecznie. W 1983r. rozpoczął działalność w ZBoWiD.

Za swoją działalność M. Łopiński odznaczony został m.in. Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski, Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Virtuti Militari, Medalem „Za udział w wojnie obronnej 1939roku”, Medalem „Za Warszawę”, Medalem X i XXX – lecia Polski Ludowej.

Zmarł w dniu 21 lutego 1992r.