Grzybowski Janusz

Janusz Grzybowski urodził się 13 października 1913r. w Łucku, w rodzinie lekarzy. Szkołę podstawową ukończył w rodzinnej miejscowości. Po zakończeniu wojny, w 1946r. wraz z całą rodziną przyjechał do Radomia. Po kilku latach pobytu w tym mieście rodzina Grzybowskich przeniosła się do Wrocławia. W tym okresie Janusz Grzybowski rozpoczął studia na  Wydziale Medycznym Uniwersytetu Łódzkiego. W roku akademickim 1955/1956, będąc jeszcze studentem, został zatrudniony w Katedrze Biochemii na stanowisku asystenta. Po ukończeniu studiów rozpoczął pracę zawodową w Szpitalu Miejskim we Wrocławiu. Po odbyciu rocznej praktyki medycznej, skierowany został do Koźla, do pracy w lecznictwie otwartym. Rozpoczął ją w dniu 1 października 1957r. w Powiatowej Przychodni Obwodowej w Koźlu. Już od 1 stycznia 1962r. został powołany na stanowisko kierownika tego ośrodka. Po kilku miesiącach zrezygnował jednak z taj funkcji ze względu na zbyt duże obciążenie pracą, nie związaną z jego wyuczonym zawodem. Przygotowywał się do egzaminów specjalistycznych. We wrześniu 1962r. zdobył specjalizację I stopnia z zakresu chorób wewnętrznych. Janusz Grzybowski wykazał zainteresowania badawcze. Jego działalność w zakresie biochemii, przyczyniła się do powstania specjalistycznych laboratoriów analitycznych. Przez szereg lat pełniąc funkcję kierownika Laboratorium Analitycznego w Kozielskim Szpitalu Miejskim, rozwijał zakres badań, prowadząc jednocześnie prace badawcze, zakończone uzyskaniem stopnia naukowego – doktora nauk medycznych. J. Grzybowskich był entuzjastą nowości pojawiających się na rynku medycznym. Sprowadził nowoczesną aparaturę umożliwiającą prowadzenie skąp likowanych badań. Wiele publikował, wzbudzał szerokie zainteresowanie w kręgach lekarzy i biologów. Brak pieniędzy, z którym borykała się kędzierzyńska Służba Zdrowia, nie pozwoliła mu zrealizować wielu zamierzeń. Podjęte one jednak zostały przez jego następców.

Dr Janusz Grzybowski pochłonięty był pracą, jednakże nie na tyle aby nie znaleźć czasu na inną pasję życiową – historię starożytną, do której zgromadził pokaźną literaturę naukową. Interesował się również najnowszymi osiągnięciami techniki. Znał kilka języków obcych. Był człowiekiem życzliwym, bardzo opanowanym, a jednocześnie ambitnym i niezwykle wrażliwym na ludzkie cierpienia. Nigdy nie odmawiał pomocy bez względu na porę dnia. Był lekarzem z prawdziwego zdarzenia, realizującym swe powołanie bez względu na własny stan zdrowia.

Zmarł w dniu 10 listopada 1986r.