Gołąb Andrzej
Andrzej Gołąb urodził się 22 maja 1947 roku w Tułowicach, w rodzinie inteligenckiej. Jego ojciec, Czesław pracował w administracji państwowej, a matka w dziale turystyki. Po ukończeniu szkoły podstawowej i średniej, kontynuował naukę w Politechnice Wrocławskiej na Wydziale Elektroniki. Po ukończeniu studiów A. Gołąb zamieszkał w Kędzierzynie. Podjął tu pracę w Zakładach Azotowych, w dziale Głównego Automatyka, na stanowisku specjalisty do spraw elektroniki. Przez cały okres pracy zawodowej systematycznie dokształcał się, poszerzając swoją wiedzę nabytą w trakcie studiów. Ukończył studia podyplomowe w Politechnice Śląskiej, oraz szereg kursów z zakresu obsługi programowania maszyn cyfrowych w czołowych firmach w kraju, jak i za granicą. Dzięki swej pracowitości i zaangażowaniu stał się wybitnym specjalistą w dziedzinie komputeryzacji procesów produkcyjnych. Był twórcą Wydziału Komputerów w Zakładach Azotowych. Kierował nim do momentu przejścia na wyższe stanowisko – kierownika Wydziału Informatyki.
Andrzej Gołąb wniósł wielki wkład w rozwój myśli inżynieryjnej w rozruchach i eksploatacji instalacji produkcyjnych. Pod jego kierownictwem wdrożono pierwszy w polskim przemyśle chemicznym system komputerowy ODRA 1325/SMA, do sterowania produkcją w Wytwórni Gazu Syntezowego. Był współtwórcą systemu rozproszonego Kent P 4000 sterującego zmodernizowaną Wytwórnią Amoniaku. Zainicjował również wprowadzenie komputeryzacji do zarządzenia przedsiębiorstwem. Dzięki temu w Zakładach Azotowych „Kędzierzyn” pracuje dziś ponad 100 komputerów osobistych.
Mgr inż. Andrzej Gołąb był także aktywnym racjonalizatorem. Wdrożenie przez niego projekty przyniosły wielomilionowe oszczędności. Wielkim osiągnięciem była pamięć półprzewodnikowa do Odry 1325. Dwukrotnie zdobył tytuł Młodego Mistrza Techniki.
Poza pracą w Zakładach Azotowych, Andrzej Gołąb uczył młodzież w szkole przyzakładowej. Prowadził kursy zawodowe dla automatyków i elektroników. Działał w organizacjach młodzieżowych m.in. współtworzył klub mikro komputerowy w Zakładowym Domu Kultury „Chemik”. Ponadto był członkiem Stowarzyszenia Inżynierów i Techników Przemysłu Chemicznego oraz Klubu Oficerów Rezerwy.
Zmarł w dniu 20 kwietnia 1992r.